چهارشنبه 1 آذر 1396 - Wednesday, November 22, 2017
Nanotechnology Research Institute
 
پایان نامه های برتر
پایان نامه شماره 1
 عنوان پایان نامه بازیابی لاکتوز از آب پنیر به روش فیلتراسیون غشایی در صنایع لبنی
 نام دانشجو فاطمه اسفندیان    مقطع تحصیلی کارشناسی ارشد
 رشته تحصیلی مهندسی شیمی- جداسازی    سال انتشار 2016
 استاد راهنما پروفسور سید علی اصغر قریشی و دکتر مجید پیروی    استاد مشاور پروفسور محسن جهانشاهی
 چکیده بازیابی لاکتوز از آب پنیر تولیدی در صنایع لبنی توسط فرآیندهای غشایی الترافیلتراسیون و نانوفیلتراسیون به منظور استفاده مجدد از ترکیبات با ارزش و مغذی موجود در آب پنیر و کاهش آلودگی زیست محیطی آن مورد مطالعه قرار گرفت. بر این اساس آب پنیر تهیه شده از کارخانه لبنی کاله جهت جداکردن پروتئین و حذف ناخالصی ها ابتدا از غشای الترافیلترلسیون ساخته شده عبور داده شد. در قسمت اول این پروژه، غشاهای الترافیلتراسیون ساخته شدند و برای فیلتراسیون آب پنیر مورد ارزیابی قرار گرفتند. به منظور تقویت پارامترهای ساختاری و عملکرد، غشاهای الترافیلتراسیون با پلی سولفون و پلی وینیل پیرولیدن در غلظت های مختلف LiCl wt% (1و 0/5، 0/1، 0) ساخته شدند و LiCl wt% 0/5 به عنوان غلظت بهینه انتخاب شد. سپس غشاهای الترافیلراسیون ترکیبی پلی سولفون/ پلی اتر سولفون سولفونه با نسبت های ترکیبی (0/100، 50/50، 75/25 و 0/100) و غلظت بهینه LiCl سنتز شدند. نتایج عملکرد و رفتار گرفتگی آنها در فیلتراسیون آب پنیر برای جدا کردن پروتئین نشان داده است که غشاهای الترافیلتراسیونی که شامل هر دو پلیمر (پلی سولفون و پلی اتر سولفون سولفونه شده) بودند شار عبوری بالاتر و پس زنی مناسبی را داشتند. در حالی که غشای الترافیلتراسیون ترکیبی با نسبت پلی سولفون/ پلی اتر سولفون سولفونه (0/100)، کمترین مقاومت کل 0/61 و بیشترین میزان پس زنی 93% را نشان دادند. سپس جریان عبوری از غشای الترافیلتراسیون سنتز شده جمع آوری شد و جهت بازیابی لاکتوز از غشاهای نانوفیلتراسیون کامپوزیتی لایه نازک گذشت. غشا نانوفیلتراسیون کامپوزیتی لایه نازک به روش پلیمریزاسیون سطحی بر روی زیرلایه پلی اتر سولفون سولفونه سنتز شده که به میزان 98% لاکتوز را بازیابی کرده است. به منظور بهبود عملکرد غشا و تغییر در ساختار لایه نازک رویی غشاهای نانوفیلتراسیون کامپوزیتی، دو حلال کمکی کتونی (پروپانون و بوتانون) به میزان wt% 1/5 به فاز آلی اضافه شدند. استفاده از حلال کمکی در فاز آلی سبب تغییر در ساختار سطح و کاهش زبری و افزایش شار شده و کاهش محسوسی را در میزان پس زنی غشاها ایجاد نکرده است. بیشترین شار عبوری مربوط به غشای کامپوزیتی سنتز شده با حلال کمکی بوتانون و برابر Kg/m2.h 10 بوده است.
 
 
پایان نامه شماره 2
 عنوان پایان نامه تثبیت عامل بر جاذب بسیار چگال کاپاراکینان- روی با حفرات نانویی و ارزیابی عملکرد آن در جداسازی نانوذرات پروتئینی
 نام دانشجو نسترن توکلی    مقطع تحصیلی کارشناسی ارشد
 رشته تحصیلی مهندسی شیمی-بیوتکنولوژی    سال انتشار 2016
 استاد راهنما پروفسور محسن جهانشاهی    استاد مشاور پروفسور علی اصغر قریشی
 چکیده ساختار شیمیایی کاپاکاراگینان-روی، با اندازهμm 250-75 و چگالی g/ml 1.7 ، سری جدیدی از ساختار پایه ی جاذب های بستر توسعه یافته در جذب ماکرومولکول و نانوذرات زیستی است که در سیستم ناپیوسته و بستر توسعه یافته ارزیابی و با ساختار تجاری استریم لاین مقایسه شد. برای این منظور، لیگند میل ترکیبی تانیک اسید ، برای تهیه ی جاذب میل ترکیبی، بر روی هر دو ساختار کاپاکاراگینان-روی و ساختار تجاری تثبیت شد. از پروتئین اوآلبومین و نانوذرات آن به عنوان مدل ¬های پروتئین هدف استفاده شده است. اثر پارامترهایی چون pH و قدرت یونی محلول پروتئینی به عنوان پارامترهای تاثیرگذار بر عملکرد جذب به دست آمده و در آزمایش ها بکار فته است. اثر زمان و غلظت اولیه نیز در سیستم ناپیوسته بررسی شد و بالاترین ظرفیت به دست آمده برابر با 32/16 میلی گرم بر میلی لیتر جاذب بوده است. سینتیک واکنش درجه¬ اول و درجه دوم برای توصیف رفتار این جاذب ها بکار برده شد و درصد بالای جذب در 15 دقیقه ی ابتدایی واکنش رخ داده است. داده های آزمایشگاهی با مدل¬های هم دمای لانگمیر و فرندلیچ و سیپس آنالیز شده که با مدل لانگمیر مطابقت بهتری داشت. با استفاده از مطالعات منحنی های رخنه در آزمایش های جذب در بستر توسعه برای جذب نانو ذرات پروتئینی، اثر پارامترهایی نظیر اندازه جاذب، سرعت جریان خوراک ورودی بر عملکرد جذب در بستر توسعه یافته، بررسی شد. ظرفیت جذب دینامیکی با کاهش سرعت جریان و افزایش اندازه ذرات کاهش یافت. هم چنین این جاذبها در جذب نانو ذرات در مقایسه با ماکرومولکول¬های پروتئین OA عملکرد بهتری از خود نشان داده اند.
 
 
پایان نامه شماره 3
 عنوان پایان نامه سنتز و ارزیابی ذرات پلیمر قالب مولکولی نانو حفره علفکش دیکامبا و بکارگیری آن در فرآیند های جداسازی
 نام دانشجو تورج بیکی    مقطع تحصیلی کارشناسی ارشد
 رشته تحصیلی مهندسی شیمی-بیوتکنولوژی    سال انتشار 2016
 استاد راهنما دکتر محمد جواد اسداله زاده    استاد مشاور پروفسور محسن جهانشاهی
 چکیده برای اولین بار، نانو ذرات پلیمری قالب مولکولی یکسان، به وسیله پلیمریزاسیون رسوبی در استونیتریل با استفاده از دیکامبا به عنوان مولکول الگو، متااکریلیک اسید به عنوان مونومر عاملی و تری متیلول پروپان تری متاکریلات به عنوان عامل شبکه ساز با موفقیت سنتز شد. مشخصه های پلیمر سنتزشده توسط طیف سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه و گرماسنجی روبشی دیفرانسیلی توصیف شد. علاوه بر این، میکروسکوپ الکترونی روبشی و آنالیز برونر-امت‏-تلر برای بررسی خصوصیات مورفولوژیکی استفاده شد. نانو ذرات کروی پلیمری قالب مولکولی با قطر متوسط 234 nm و مساحت سطح ویژه 165.4 m2/g حاصل شدند. آزمایشات جذب در سیستم ناپیوسته برای تعیین ظرفیت جذب نانو ذرات پلیمری قالب مولکولی تولیدشده به مولکول الگو انجام شد. سپس ویژگی اتصال با استفاده از آنالیز اسکاچارد و برخی از مدل‌های شناخته‌شده مورد بررسی قرار گرفت. همچنین یک توصیف کمی از ایزوترم‌های سینتیکی اندازه گیری‌شده به صورت تجربی با استفاده از مدل‌های سینتیکی شبه درجه اول و شبه درجه دوم به دست آمد. درنهایت، آزمایشات جذب رقابتی به منظور بررسی گزینش‌پذیری نانوذرات پلیمری انجام شد. در مقایسه با پلیمر قالب‌گیری نشده متناظر، پلیمری قالب مولکولی ظرفیت جذب بالاتر و گزینش‌پذیری عالی به دیکامبا در یک محلول آبی به نمایش گذاشت. مدل لانگمایر-فرندلیچ بهترین تطبیق را با داده‌های تعادلی جذب داشت و سینتیک جذب از مدل سینتیکی شبه درجه اول پیروی کرد.
 
 
پایان نامه شماره 4
 عنوان پایان نامه ساخت و اصلاح غشای اولترافیلتراسیون نانو حفره با استفاده از کیتوسان عامل‌دار شده برای جداسازی پروتئین
 نام دانشجو سمانه مختاری    مقطع تحصیلی کارشناسی ارشد
 رشته تحصیلی مهندسی شیمی    سال انتشار 2015
 استاد راهنما دکتر احمد رحیم‌پور    استاد مشاور دکتر ستاره حبیب زاده
 چکیده غشاهای پلی‌سولفون و پلی‌اتر‌سولفون به دلیل مقاومت شیمیایی عالی، خواص حرارتی و مکانیکی خوب به طور وسیعی در فرآیندهای الترافیلتراسیون مورد استفاده قرار می‌گیرند، اما به دلیل خاصیت آبگریزی ذاتی آن‌ها، مولکول‌های پروتئین روی سطح و حفره‌های غشا جذب می‌شوند و سبب گرفتگی جدی و کاهش شار می‌شوند. بر همین اساس هدف اين پروژه اصلاح خواص سطحی و ساختاری غشاهاي پلي‌سولفون و پلي‌اتر‌سولفون مي باشد. به همین منظور سه نوع غشاهاي اصلاح شده ساخته شدند. در نوع اول غشا آبگريز پلي‌سولفون با دو پليمر بسيار آبدوست كيتوسان و پلي‌وينيل‌الكل با روش پوشش‌دهي، اصلاح سطح شدند. نتايج ميكروسكوپ الكتروني روبشي گسیل میدانی (FESEM) و مطالعات طيف مادون قرمز غشاهاي اصلاح شده در مقايسه با غشاهاي اصلاح نشده نشان می‌دهد كه كيتوسان و پلي‌وينيل‌الكل به خوبي روي سطح غشا پلي‌سولفون پوشش داده شدند. نتايج اندازه‌گيري زاويه تماس آب و ميكروسكوپ نيروي اتمي نشان داد كه آبدوستي و صافي سطح غشا پلي‌سولفون به طور قابل ملاحظه‌ای بهبود پيدا كرد. افزایش زمان پوشش و غلظت پوشش دهنده، سبب بهبود میزان پس‌زنی و کاهش شار گردید. آزمایشات اولترافيلتراسيون نشان داد عملکرد غشا پلی‌سولفون اصلاح شده با فرآیند پوشش‌دهی به مقدار قابل‌توجهی بهبود یافت.در این میان غشا UF-P0.2 (اصلاح شده با محلول 2/0 درصد وزنی پلی‌وینیل‌الکل و زمان غوطه‌وری 2 دقیقه) با شارL.m-2.h-1 4/205، میزان پس زني %6/96، بازگشت شار %81 و مقاومت برگشت‌ناپذیر %19 و هم‌چنین غشا UF-C0.075 (اصلاح شده با محلول 075/0 درصد وزنی کیتوسان و زمان غوطه‌وری 20 ثانیه) با شار L.m-2.h-1 75/150، میزان پس زني %7/98، بازگشت شار %84 و مقاومت برگشت‌ناپذیر %16 بهترین عملکرد را در بین سایر درصدها از خود نشان دادند. در نوع دوم از غشاهای اصلاح شده، تاثير نانوساختار سالیسیلات آلوموکسان در محلول قالبی پلی‌سولفون بر روی آبدوستي، عملكرد، ساختار و خواص ضدگرفتگي غشای ساخته شده بررسی شد. نتايج نشان داد، زماني‌كه غلظت نانوساختار 1/0 درصد وزني باشد، شار آب خالص غشاها به بیش‌ترین مقدار، حدود L.m-2.h-1300 مي‌رسد. غشا 1 درصد وزني سالیسیلات آلوموكسان در محلول قالبی به دلیل عملکرد بهینه در شار به میزان L.m-2.h-1 2/143، پس‌زنی %3/99، بیش‌ترین بازگشت شار (%87) و كم‌ترين مقاومت برگشت ناپذير (%13) انتخاب می‌شود. در نوع سوم، کیتوسان عامل‌دار شده با ترکیب درصد وزنی مختلف با محلول قالبی پلی‌اتر‌سولفون مخلوط شده و غشاهای جدیدی ساخته شدند. نتايج اندازه‌گيري زاويه تماس آب نشان داد كه آبدوستي غشا پلي‌اتر‌سولفون به طور قابل ملاحظه‌ای بهبود پيدا كرد. با افزودن 1 درصد وزنی کیتوسان عامل‌دار به محلول قالبی پلی‌اتر‌سولفون، شار محلول حاوی BSA از L.m-2.h-1 6/105 به L.m-2.h-1 5/139 و میزان پس‌زنی از %2/96 به %8/98 افزایش یافت. میزان بازگشت شار غشاهای اصلاح شده در مقایسه با غشاهای اصلاح نشده، %42 افزایش و مقاومت برگشت‌ناپذیر %33 کاهش یافت که خواص ضد‌گرفتگی خوبی را در غشاهای اصلاح شده نشان می‌دهد.
 
 
پایان نامه شماره 5
 عنوان پایان نامه فیلم خوراکی نانوکامپوزیتی ژلاتین پوست ماهی کوسه چانه سفید/نانوالیاف استات سلولز الکتروسپان محتوی عصاره گیاه اناریجه: تولید، ساختمان و ویژگی¬ها
 نام دانشجو هدی شهیری طبرستانی    مقطع تحصیلی دکتری
 رشته تحصیلی علوم و صنایع غذایی    سال انتشار 2015
 استاد راهنما دکتر ناصر صداقت، پروفسور محسن جهانشاهی    استاد مشاور دکتر علی معتمدزادگان، دکتر محبت محبی
 چکیده هدف از این پژوهش بررسی پتانسیل عصاره گیاه اناریجه (Froriepia subpinnate)، نانوالیاف استات سلولز الکتروسپان (ECAN) و نانوالیاف استات سلولز الکتروسپان محتوی عصاره گیاه اناریجه در غلظت¬های مختلف عصاره انکپسوله (F1ECAN، F3ECAN و F5ECAN) در بهبود خواص مکانیکی، ممانعتی، فیزیکی، ظاهری، ریزساختار، پایداری حرارتی و فعالیت آنتی اکسیدانی فیلم خوراکی بر پایه ژلاتین پوست ماهی کوسه چانه سفید (Carcharhinus dussumieri) بوده است. در این راستا پس از استخراج ژلاتین از پوست ماهی کوسه چانه سفید در شرایط بهینه پیش¬فرآوری و بررسی خواص بیوفیزیکی بیوپلیمر ژلاتین (WSG)، بهترین شرایط فرمولاسیون فیلم ژلاتینی در مقادیر 33/3% ژلاتین و 3/19% گلیسرول تعیین شد. سپس با هدف بهبود خواص فیزیکی شیمیایی فیلم بهینه ژلاتین ماهی و نیز ایجاد خواص آنتی اکسیدانی فیلم¬های فعال ژلاتین پوست ماهی کوسه چانه سفید-عصاره استونی گیاه اناریجه (AWSGF) در 3 سطح عصاره (1%، 3% و 5% بر پایه وزن ژلاتین) تهیه گردیدند. بطور کلی نتایج خواص فیلم¬های AWSGF بهبود معنی¬دار در مقاومت کششی، کاهش درصد کشیدگی، افزایش کدورت و کاهش بیشتری را در تراوش پذیری به بخار آب و حلالیت در مقایسه با فیلم ژلاتینی فاقد عصاره نشان داده است. بر اساس نتایج FTIR استفاده از عصاره گیاه اناریجه در فرمولاسیون فیلم WSG بر تغییرات کنفورماسیون مارپیچ و ساختمان دوم فیلم¬های ژلاتینی اثر قابل توجهی داشته است. همچنین نتایج ریزنگاشت میکروسکوپ الکترونی روبشی ساختمان داخلی چگالتر با فشردگی بیشتر و کمی ناهمواری در سطح فیلم¬های AWSGF را در مقایسه با فیلم شاهد نشان داده که به افزایش معنی¬دار زبری سطح فیلم¬های AWSGF نیز منتج شده است. فعالیت آنتی¬اکسیدانی فیلم¬های AWSGF به¬ویژه در مورد توانایی مهار رادیکال DPPH و توانایی احیا کنندگی آهن به روش FRAP به ترتیب با حدود 4/11-34/8 و 17/11-15/3 برابر افزایش بالاتر از فعالیت آنتی اکسیدانی مشاهده شده برای فیلم شاهد بودند. با در نظر گرفتن نتایجTGA ، DSCو DMTA می¬توان اظهار داشت که فیلم¬های AWSGF به¬ویژه در غلظت 3% عصاره افزوده شده به ماتریکس ژلاتینی در مقایسه با فیلم شاهد شبکه قوی¬تری از فیلم با اجزای منظم¬تر ساختمانی را نشان داده¬اند و در نتیجه به آنتالپی بالاتری برای تخریب برهمکنش¬های بین مولکولی نیاز دارند. در بخش دیگری از تحقیق، بهینه¬یابی دومرحله¬ای شرایط تولید نانوالیاف استات سلولز الکتروسپان با استفاده از دستگاه الکتروریسندگی و بر اساس روش¬های آماری غربالگری پلاکت-برمن و مدل¬سازی سطح پاسخ انجام شد. بر اساس نتایج با تنظیم دبی جریان به 75/0 میلی¬لیتر بر ساعت، اعمال ولتاژ 17 کیلوولت و غلظت محلول استات سلولز 89/13% الیاف استات سلولز با مورفولوژی فاقد گویچه و میانگین قطر240 نانومتر به روش الکتروریسندگی تولید شدند. در عین حال تکنیک الکتروریسندگی به عنوان انکپسولاسیون تک مرحله¬ای عصاره استونی گیاه اناریجه با موفقیت انجام پذیرفت و به¬طور همزمان پتانسیل الیاف ساده و عملگر استات سلولز الکتروسپان به عنوان نانوپرکننده در تولید نانوکامپوزیت و نانواکتیو کامپوزیت¬های بر پایه ژلاتین پوست ماهی کوسه چانه سفید مورد ارزیابی قرار گرفت. صرف¬نظر از نوع نانوالیاف (ساده یا محتوی عصاره) با افزایش غلظت نانوپرکننده¬ها در ماتریکس ژلاتین تغییرات قابل توجهی در افزایش پایداری حرارتی، نقطه Tg، درجه بلورینگی، کاهش نرخ تراوش بخار آب و بهبود مقاومت کششی ایجاد شده است. همچنین بر اساس نتایج XRD نانوکامپوزیت¬های ژلاتین-الیاف ساده در مقابل نانواکتیوکامپوزیت ژلاتین- الیاف عملگر از درجه پراکنش بالاتری برخوردار بودند.
 
 
نوار مرورگر :          
نوار صفحه اي : 1 2 3 4 5 6 بيشتر ...
 
تمامي حقوق مادي و معنوي اين سایت براي دانشگاه صنعتی نوشيرواني بابل محفوظ است.
Design By: Ahoora Programming Group (APG)